ลำแสงพุ่งตรงจากดวงอาทิตย์ฝ่าอวกาศด้วยความเร็วแสง ผ่านชั้นบรรยากาศของโลกและแผ่ลงพื้นดินสาดส่องผ่านซอกร่องระหว่างก้อนเมฆที่เคลื่อนคล้อยพลิ้วไหวไปตามสายลมบน

เมฆลอยเลื่อนซ้อนทับชิดชนรวมกันเป็นเมฆก้อนใหญ่ไร้รอยต่อ บางกลุ่มก้อนก็กำลังแตกตัวแยกออกเป็นส่วนเล็กๆ และกลับรวมกันใหม่อีกครั้ง ทำให้ลำแสงที่สาดส่องลงยังพื้นดินผันเปลี่ยนไปเกิดเป็นเงาดำทาบทาบนพื้นอย่างเลื่อนลอย

ลม ฝน พายุ ธาตุอาหารในดินและลาวาใต้ดินทำให้แผ่นดินเบื้องล่างนั่นเปลี่ยนผันไปอย่างเชื่องช้าเมื่อเทียบกับเงาของก้อนเมฆที่ผันไปอย่างไร้รูปร่างที่แน่นอน

ยามใดที่ไร้แสงจากดวงอาทิตย์ทุกสรรพสิ่งตกอยู่ภายใต้ความมืดมิดกว่ายามค่ำคืน เมฆและแผ่นดินคงรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปรผันไปของตนเองได้ดีขึ้น