ถึงเจ้านาย

ผมได้แต่โทษตัวเอง ที่ทำให้ใครๆต้องเสียใจ ที่ไม่ระมัดระวังตัวเองให้ดีกว่านี้ ที่วิ่งออกจากบ้านไปหาเธอที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างนั้น รถกระบะคันนั้นมันแล่นมาอย่างเร็ว ร่างผมกลิ้งอยู่ใต้ท้องรถ ผมร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดและเดินย้อนกลับมาหน้าบ้าน

เจ้านายคงไม่ทันเห็นเพราะไม่มีบาดแผลและเลือดแม้สักหยด แต่ภายในสาหัสเกินกว่าที่ผมจะทานทนได้ ผมนอนนิ่งอยู่อย่างนั้น เพื่อต่อชีวิตตนเองให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ ทบทวนวันเก่าๆที่เราอยู่ด้วยกัน สนุกกัน ผมจะไม่ลืม เจ้านายดีกับผมเหลือเกิน หากชาติหน้าได้เกิดเป็นหมาอีกครั้ง จะอยู่กับเจ้านาย แต่ถ้าเจ้านายจะไม่เลี้ยงหมาตัวไหนอีกแล้ว ผมก็ขอให้ได้เป็นหมาจรจัดที่อยู่ละแวกบ้าน ได้เจอกับเจ้านายบ้างก็เพียงพอแล้ว

รักและคิดถึง

Beck